Olea europaea

Αν ψάχνετε για ένα δέντρο ανθεκτικό στην ξηρασία από το οποίο μπορείτε να φάτε τους καρπούς του, χωρίς αμφιβολία ένα από τα πιο ενδιαφέροντα είναι το Olea europaea. Λαϊκά γνωστό ως η ελιά, είναι ένα απίστευτο φυτό που προσφέρει πολύ καλή σκιά και συνήθως δεν προκαλεί κανένα πρόβλημα αρκεί να φυτευτεί στο σωστό μέρος.

Η συντήρηση είναι πολύ εύκολη, που θα απολαύσουν τόσο όσοι δεν έχουν μεγάλη εμπειρία στη φροντίδα των φυτών όσο και οι ειδικοί.

Ποια είναι η προέλευση και τα χαρακτηριστικά του Olea europaea?

Η ελιά, η ελιά ή aceituno όπως είναι γνωστό είναι ένα αειθαλές δέντρο ιθαγενές της Μεσογείου. Έχει μέγιστο ύψος 15 μέτρα, αν και συνήθως δεν επιτρέπεται να ξεπερνά τα 3-4 μέτρα. Το στέμμα είναι φαρδύ, αποτελείται από φύλλα πράσινα στην πάνω πλευρά και πυκνά φολιδωτά στην κάτω πλευρά, απέναντι, με λογχοειδή σχήμα, το μέγεθος των οποίων είναι 2 έως 8 εκατοστά.

Τα λουλούδια είναι ερμαφροδιτικά, και ομαδοποιούνται σε πανί μεταξύ των φύλλων την άνοιξη. Ο καρπός είναι ένα σαρκώδες τύμπανο με διάμετρο 1 έως 3,5 cm, σφαιρικό και σκούρο χρώμα (συνήθως μαύρο) όταν είναι ώριμο.

Τι χρήσεις έχει;

Αν και είναι ένα πολύ ενδιαφέρον είδος για κήπους, ακόμα και για μπονσάι, η πιο διαδεδομένη χρήση του είναι μαγειρική. Οι ελιές καταναλώνονται ωμές, είτε σε πιάτα (πίτσες για παράδειγμα), είτε μόνες ως ορεκτικό. Εκτός από αυτά εξάγεται ένα λάδι, το ελαιόλαδο, το οποίο χρησιμοποιείται για τοστ, σαλάτες κ.λπ.

Ποια είναι η φροντίδα της ελιάς;

Η φροντίδα μιας ελιάς δεν είναι δύσκολη. Για να είναι το δέντρο υγιές, απλά πρέπει να το έχετε υπόψη σας πρέπει να είναι σε πλήρη ηλιοφάνεια, σε έδαφος με ουδέτερο ή αλκαλικό pH, με καλή στράγγιση και που πρέπει να ποτίζεται από καιρό σε καιρό. Όντας ιθαγενές της Μεσογείου, αντιστέκεται πολύ καλά στην ξηρασία, ακόμα κι αν διαρκεί για μήνες. Προσοχή όμως, αν είναι η πρώτη χρονιά που το φυτεύετε, ποτίστε το τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού ώστε να αναπτύξει δυνατό ριζικό σύστημα.

Δεν χρειάζεται πραγματικά κλάδεμα, αλλά αν θέλετε μπορείτε να το κλαδέψετε στο τέλος του χειμώνα. Αφαιρέστε τα ξερά κλαδιά, τα αδύναμα, αυτά που είναι σπασμένα και κόψτε όλα αυτά που μεγαλώνουν πάρα πολύ. Μην το παρακάνετε όμως: το δραστικό κλάδεμα μπορεί να το αποδυναμώσει πολύ. Είναι προτιμότερο να κλαδεύετε λίγο τη φορά, χρησιμοποιώντας πάντα κατάλληλα εργαλεία και προηγουμένως απολυμασμένο με οινόπνευμα από φαρμακείο ή μερικές σταγόνες υγρό πιάτων.

Πολλαπλασιάζεται εύκολα με σπόρους., που σπέρνονται είτε το φθινόπωρο είτε την άνοιξη σε σπόρους με υπόστρωμα καθολικής καλλιέργειας τοποθετημένο σε εξωτερικούς χώρους, σε ηλιόλουστες θέσεις. Μπορεί να γίνει και με μοσχεύματα στο τέλος του χειμώνα και με στρώση την άνοιξη-καλοκαίρι.

Τέλος, πρέπει να το γνωρίζετε αντέχει στους παγετούς στους -10ºC, αν και προτιμά κάπως θερμότερα κλίματα.